"Je zou eens moeten gaan bloggen" zei mijn man tegen me op een avond tijdens een van onze gezellige babbels. "Alsof ik daarop zit te wachten" wimpelde ik hem af, "Ik houd immers al een dagboek bij voor Elora (mijn dochter) en daar heb ik soms al moeite mee om dat bij te houden" Mijn man schudde zijn hoofd, "Ja maar daar schrijf je alleen maar dingen op over Elora en opvoeden enzo, het is misschien geen slecht idee om ook je andere gedachten eens op te schrijven". Zuchtend keek ik naar mijn nagels, "Daar had ik vroeger Life Journal voor, zal ik dat dan weer eens opstarten?"
"Life Journal is erg privé, als je ooit de moed hebt om wat te gaan publiseren kun je een blog ook op de CV zetten"... Dat was het winnende argument en vandaar dat ik nu gezellig aan het "bloggen" ben.
Ach en ik kan niet zeggen dat ik het stiekem niet leuk vind. Want net als vele andere mensen ben ik arrogant genoeg om te denken dat mijn mening interessant is en telt... of dat waar is is een tweede natuurlijk ;)
En natuurlijk heeft het ook iets exhibitionistisch, je laat andere mensen als het ware een kijkje nemen in je gedachtengang. Je stelt je geest bloot voor de massa. Maar als me dat niet had aangetrokken, had ik zeker geen schrijversziel gehad. Want een schrijver ben ik, of ik een goede schrijver ben, ach, vast niet, maar dat laat ik aan de lezer zelf over. Ik kan gaan smijten met clichés zoals: "Beauty is in the eye of the beholder", maar die kennen we nu zo langzamerhand wel. En ook Oscar Wilde laat ik even uit de mix.
Vanaf vandaag ben ik officieel een blogger... nu maar kijken waar dat naar toe leidt...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten